Hondentaal is jong geleerd!

Honden vertellen ons heel veel. Helaas voor ons doen ze dit niet met woorden. Hondentaal is lichaamstaal en dit gaat behoorlijk subtiel. Sterker nog, waarschijnlijk missen wij 90% van wat ze werkelijk willen vertellen. Voor honden zelf werkt deze manier van communiceren perfect! Echter, honden moeten net als wij mensen wel hun taal leren. Een dreumes leert spelenderwijs zijn woordenschat te verreiken en dit geld voor puppy’s precies het zelfde.

 

Onderling spelen ze heel veel maar tegelijkertijd leren ze daarmee ook hoe ze hun grenzen kunnen aangeven en welke signalen voor hun werken om een bepaalde boodschap over te brengen. Deze fase in hun jonge jeugd is de blauwdruk voor hun hele leven. Als deze gemist wordt valt er nog wel een stukje taal te leren maar dit is  beperkt. Helt zelfde geld voor ons: als wij op 35 jarige leeftijd nog chinees willen leren lukt het wel wat maar er zullen altijd gaten in de communicatie blijven. Voor honden geld vaak dat zij dan snel angstig zijn, makkelijker uitvallen en gestoord sociaal gedrag vertonen.

 

Een hond die in zijn jonge jaren goed zijn taal heeft leren spreken is meestal ook een sociale hond (naar andere honden!) en weet feilloos aan te geven hoe hij zich voelt en wat hij van die andere hond vind. Dit laat hij zien door de houding van zijn staart, oren, gezichtsmimiek, houding van het lichaam en zijn geur. Daarnaast kan hij ook nog grommen, blaffen of janken als hoorbare communicatie. In een andere blog wordt er verder ingegaan op de zintuigen van de hond.

 

Als je naar de lichaamstaal van de hond gaat kijken is het belangrijk dat je alleen dat bekijkt en niet gaat invullen. Je kijkt dus enkel naar de houding van de staart, oren enzovoorts en niet waarom hij dit doet. Alleen dan pas krijg je een compleet plaatje en kun je dan je conclusie trekken.

Reactie schrijven

Commentaren: 1
  • #1

    dog (woensdag, 15 juni 2016 22:31)

    Leuk artikel!!